Diagnostyka termoregulacyjna

Techniki termograficzne w aplikacjach medycznych są cennym uzupełnieniem stosowanych rutynowo metod diagnostycznych. Podstawową zaleta termografii jest całkowicie nieinwazyjny charakter badań, rak ograniczeń w zależności od płci i wieku, całkowita nieszkodliwość nawet dla kobiet w ciąży i płodów..

Termografia umożliwia wielokrotne powtarzanie badań, bez szkody dla pacjenta. Zadaniem badań termograficznych jest przede wszystkim ocena gradientu temperatur pomiędzy tkanką zdrową a tkanką zmienioną chorobowo. Zmiany temperatury stanowią jeden z najwcześniejszych objawów zmian patologicznych w organizmie.

Promieniowanie cieplne człowieka jako aspekt jego aury jest doskonałym środkiem, aby ukazać stan organizmu i funkcji życiowych.

Diagnostyka termoregulacyjna jest metodą, która daleko wykracza poza tradycyjne myślenie diagnostyczne w medycynie.

Na podstawie diagnostyki termoregulacyjnej możemy otrzymać następujące informacje:

Określenie statystyczne ogólnego stanu zdrowia.

Określenie stopnia ryzyka zachorowania na nowotwory, ze szczególnym uwzględnieniem nowotworów płuc i sutka.

Określenie stopnia oddziaływania stresu na organizm.

Określenie czy mamy do czynienia z procesem ostrym czy przewlekłym i zlokalizowanie miejsca procesu.

Określenie siły i stopnia wpływu psychiki i emocji na zaburzenia somatyczne w organizmie badanego - wyznaczenie tzw. indeksu psychosomatycznego.

Określenie stopnia zaburzeń hormonalnych, alergicznych i toksycznych.

Określenie stopnia i miejsca zaburzeń wegetatywnych.

Określenie stanu energetycznego organizmu czyli zdolności do pokonania choroby.

Określenie rodzaju blokad (mentalnych, emocjonalnych, wegetatywnych, intuitywnych i fizycznych) w organizmie badanego.

Powyższe wskazania nie wyczerpują możliwości metody i są przyczyną do dalszego jej dokonalenia.